vrijdag 20 november 2009
maandag 16 november 2009
Net ontdekt
First Aid Kit - Our Own Pretty Ways
Twee zusjes uit Zweden. Ze hebben een bloedmooie cover van tiger mountain peasant song op youtube staan, maar dit is een van hun eigen liedjes (denk ik).
Edit: Ze komen naar Brussel.
20.nov.2009 20:00 - Botanique (supporting Port O’Brien) Brussels
Twee zusjes uit Zweden. Ze hebben een bloedmooie cover van tiger mountain peasant song op youtube staan, maar dit is een van hun eigen liedjes (denk ik).
Edit: Ze komen naar Brussel.
20.nov.2009 20:00 - Botanique (supporting Port O’Brien) Brussels
woensdag 11 november 2009
Nieuwe lading Kaatjes
Kind en Gezin is laaiend enthousiast. Blijkbaar komt ze erg goed bij, is ze lekker alert en was haar gehoortest uitmuntend. Joy!
Foto's!
Mijn koorts is ondertussen weg, nu de rest nog. Tegen volgende week heffen we de quarantaine op en dan is bezoek weer uiterst welkom!
Foto's!
Mijn koorts is ondertussen weg, nu de rest nog. Tegen volgende week heffen we de quarantaine op en dan is bezoek weer uiterst welkom!
vrijdag 6 november 2009
Shoot me now
Ben terug wakker nu. Vanmorgen met rillingen wakker geworden, pijne benen, pijne armen, druk op mijn ogen. En de hoest. Oh god.
De dokter zei dat het Mexicaanse was. Ik heb Stephan gebeld en hij heeft de collega's verwittigd. Dafalgan helpt weer, maar ik kan zeggen dat ik me nog nooit. NOOIT zo mottig gevoeld heb.
Goeie vader dat ik ben he. Het eerste dat mijn dochter van mij krijgt is een virale infectie. De dokter zegt dat ze in principe gevrijwaard is. De borstvoeding zou haar moeten beschermen. Kristin moet wel gevaccineerd worden. Dikke kak. Kakkkkkk.
Voor iedereen die me de laatste week gezien heeft, ik zou in principe besmettelijk geweest zijn van afgelopen maandag. Hou de symptomen in het oog. Hoesten, spierpijn, druk achter uw ogen, evenwichtsstoornissen,...
Sorry hoor. Ik kan er ook niks aan doen.
De dokter zei dat het Mexicaanse was. Ik heb Stephan gebeld en hij heeft de collega's verwittigd. Dafalgan helpt weer, maar ik kan zeggen dat ik me nog nooit. NOOIT zo mottig gevoeld heb.
Goeie vader dat ik ben he. Het eerste dat mijn dochter van mij krijgt is een virale infectie. De dokter zegt dat ze in principe gevrijwaard is. De borstvoeding zou haar moeten beschermen. Kristin moet wel gevaccineerd worden. Dikke kak. Kakkkkkk.
Voor iedereen die me de laatste week gezien heeft, ik zou in principe besmettelijk geweest zijn van afgelopen maandag. Hou de symptomen in het oog. Hoesten, spierpijn, druk achter uw ogen, evenwichtsstoornissen,...
Sorry hoor. Ik kan er ook niks aan doen.
donderdag 5 november 2009
Platen van de Maand
Mooie download oogst!
Fake Blood - I think I like it.
YeahYeahYeahs - Heads will roll (in de A-Trak remix) Mijn Stubru naamgenoot is er ook nogal fan van.
Fake Blood - I think I like it.
YeahYeahYeahs - Heads will roll (in de A-Trak remix) Mijn Stubru naamgenoot is er ook nogal fan van.
woensdag 4 november 2009
Kinderen
Wolkjes. Ik loop op wolkjes. Vrienden, familie, collega's, allen hebben ze meegeleefd en nu de gelukwensen me overspoelen wordt het moeilijker en moeilijker om me te concentreren. Ik had al gezegd dat vandaag ging pikken, tot nu toe valt het reuze mee.
Mijn meisje wisselt dag voor nacht en mijn vrouw volgt de getijden. Kind en Gezin omschrijft Kaat als "zeer goed evoluerend" en de Cava is bijna op.
Lach, frons, goed.
Mijn meisje wisselt dag voor nacht en mijn vrouw volgt de getijden. Kind en Gezin omschrijft Kaat als "zeer goed evoluerend" en de Cava is bijna op.
Lach, frons, goed.
zondag 1 november 2009
Het verhaal
Mijn vrouw is mijn dochter aan het eten geven, dus profiteer ik ervan om het verhaal van ons Kaat uit de doeken te doen.
Het begon allemaal hiermee:
En dat veranderde in wat wel vijf minuten leek in onderstaande:
Kristin's zwangerschap liep van een leien dakje. Een feit waar velen van jullie getuige van geweest zijn. Onze gynecoloog omschreef ons Kaat als een Standaard Baby, waar we beiden blij om waren.
Vorige week maandag had Kristin haar eerste dag bevallingsverlof en ze had de hele dag doorgebracht met Thuis'jes kijken en rondlummelen, iets wat ik enkel kon toejuichen want 1: ik was van die afleveringen Thuis vanaf en 2: ze ging eindelijk is wat gas terugnemen en relaxen.
Die maandagavond kwam ik thuis van Vilvoorde, geen vuiltje aan de lucht. Toen ik informeerde naar haar dag vernam ik bovenstaande, ik reageerde met lofuitingen om meteen daarna te vernemen dat ze zich toch al de hele dag een beetje raar had gevoeld.
Raar.
Mmmmm.
Niet veel later was de stop eraf.
Oh-O
We hadden goed opgelet tijdens de zwangerschapslessen van de Bakermat en we wisten beiden dat als de slijmprop de benen nam, er in principe nog tijd genoeg was (weken, in sommige gevallen). Dus wij gezellig de zetel in om een filmpje te kijken. Een film die we beiden niet al te denderend vonden, maar dat kon ook te maken hebben met het feit dat Kristin haar raar gevoel al snel was veranderd in een regelmatig terugkerend raar gevoel. Om de 10 minuten ongeveer.
Oh-o
Wij ons bed in daarna, maar het was al duidelijk waar de nacht ging eindigen. De Weeën (dat woord moet ge met een hoofdletter schrijven, uit respect) kwamen regelmatiger, namen toe in intensiteit en rond twee uur belden we voor het eerst de materniteit. Die raadden ons aan om het nog even te bekijken omdat er nog een waterkansje was dat de Weeën weer zouden wegebben. Toen we om 5 uur nog eens belden, zaten we een half uur later in de auto.
Ik heb nog nooit in mijn leven zo snel in Leuven gestaan. Het was vroeg, maar Kristin zag het helemaal zitten:
De Weeën werden sterker en eens geïnstalleerd in de arbeidskamer danste mijn vrouw om de Weeën te onderdrukken. Ze danste vrienden. Wie haar kent, zit nu achter het scherm te knikken :)
De ontsluiting volgde niet vlot genoeg en al snel hoorde we dat ons kindje een sterrenkijkertje was en dat de vlotte zwangerschap geen garantie was voor een snelle bevalling. Fien was Kristin ondertussen voorgegaan en mijn vrouw was er van overtuigd dat voor haar hetzelfde lot was weggelegd. Niets was minder waar.
De pijn begon snel te overheersen nadat de vliezen gebroken waren en rond de middag koos Kristin voor een epidurale. Het was op dat moment duidelijk dat we nog niet aan de suikerbonen waren.
Wachten dus. En dat hebben we gedaan. We hebben gezellig gebabbeld tot Koninckx, onze gyneco, langskwam om de hartoontjes te checken en Kristin te onderzoeken.
Niet lang daarna begon de trage dag ineens snelheid te winnen: meeduwen in de arbeidskamer, 10cm ontsluiting, verloskamer, bloed, tranen, pijn....
Kaat.
Mijn vrouw is een kampioene. De goden lachen, ze fronsen en alles komt goed.
Het begon allemaal hiermee:
En dat veranderde in wat wel vijf minuten leek in onderstaande:
Kristin's zwangerschap liep van een leien dakje. Een feit waar velen van jullie getuige van geweest zijn. Onze gynecoloog omschreef ons Kaat als een Standaard Baby, waar we beiden blij om waren.
Vorige week maandag had Kristin haar eerste dag bevallingsverlof en ze had de hele dag doorgebracht met Thuis'jes kijken en rondlummelen, iets wat ik enkel kon toejuichen want 1: ik was van die afleveringen Thuis vanaf en 2: ze ging eindelijk is wat gas terugnemen en relaxen.
Die maandagavond kwam ik thuis van Vilvoorde, geen vuiltje aan de lucht. Toen ik informeerde naar haar dag vernam ik bovenstaande, ik reageerde met lofuitingen om meteen daarna te vernemen dat ze zich toch al de hele dag een beetje raar had gevoeld.
Raar.
Mmmmm.
Niet veel later was de stop eraf.
Oh-O
We hadden goed opgelet tijdens de zwangerschapslessen van de Bakermat en we wisten beiden dat als de slijmprop de benen nam, er in principe nog tijd genoeg was (weken, in sommige gevallen). Dus wij gezellig de zetel in om een filmpje te kijken. Een film die we beiden niet al te denderend vonden, maar dat kon ook te maken hebben met het feit dat Kristin haar raar gevoel al snel was veranderd in een regelmatig terugkerend raar gevoel. Om de 10 minuten ongeveer.
Oh-o
Wij ons bed in daarna, maar het was al duidelijk waar de nacht ging eindigen. De Weeën (dat woord moet ge met een hoofdletter schrijven, uit respect) kwamen regelmatiger, namen toe in intensiteit en rond twee uur belden we voor het eerst de materniteit. Die raadden ons aan om het nog even te bekijken omdat er nog een waterkansje was dat de Weeën weer zouden wegebben. Toen we om 5 uur nog eens belden, zaten we een half uur later in de auto.
Ik heb nog nooit in mijn leven zo snel in Leuven gestaan. Het was vroeg, maar Kristin zag het helemaal zitten:
De Weeën werden sterker en eens geïnstalleerd in de arbeidskamer danste mijn vrouw om de Weeën te onderdrukken. Ze danste vrienden. Wie haar kent, zit nu achter het scherm te knikken :)
De ontsluiting volgde niet vlot genoeg en al snel hoorde we dat ons kindje een sterrenkijkertje was en dat de vlotte zwangerschap geen garantie was voor een snelle bevalling. Fien was Kristin ondertussen voorgegaan en mijn vrouw was er van overtuigd dat voor haar hetzelfde lot was weggelegd. Niets was minder waar.
De pijn begon snel te overheersen nadat de vliezen gebroken waren en rond de middag koos Kristin voor een epidurale. Het was op dat moment duidelijk dat we nog niet aan de suikerbonen waren.
Wachten dus. En dat hebben we gedaan. We hebben gezellig gebabbeld tot Koninckx, onze gyneco, langskwam om de hartoontjes te checken en Kristin te onderzoeken.
Niet lang daarna begon de trage dag ineens snelheid te winnen: meeduwen in de arbeidskamer, 10cm ontsluiting, verloskamer, bloed, tranen, pijn....
Kaat.
Mijn vrouw is een kampioene. De goden lachen, ze fronsen en alles komt goed.
zaterdag 31 oktober 2009
Kaat dag 10
Slapen-eten-slapen-eten-slapen-eten-slapen-eten.
Ooeh het gaat pikken als ik de woensdag terug moet gaan werken :)
woensdag 28 oktober 2009
Suikerbonen in schatvorm
De Familie Vermeylen in full force om de doopsuiker klaar te krijgen. En mooi dat het is!
Foto van de maand
Toch nog een foto'ke van de maand. Kaat krijgt al de foto van de dag tot ze 21 is. Mijne goede vriend Viktor en mezelf!
Quote van de week
"Kaat komt na de daad, geniet van het resultaat!" Paul De Boeck, voormalig voorzitter onderzoeksraad Kuleuven.
De kinderkamer
Het heeft wat op zich laten wachten en ik heb niet van elke bijdrage foto's, maar bedankt aan mams, paps, Laurent, Stef en Maurice voor hun zeer gewaardeerde bijdrage. :)
zaterdag 24 oktober 2009
Muziek voor mijn meisje.
Florence+the machine (raise it up)
...
This is a gift it comes with a price
Who is the lamb and who is the knife
Midas is king and he holds me so tight
And turns me to gold in the sunlight
...
vrijdag 23 oktober 2009
Kaatje collage twee
Ze is al bijgekomen! Zaterdag (morgen) mogen we naar huis. Schoon kinneke he? Ja he? Jaaaa zelle.
Abonneren op:
Posts (Atom)