weekend review

 WELL WELL WELL

Er zijn dus toch nog mensen die mijn blog komen lezen. Awel hier se!

Onze geweldige Mona is 14 geworden vandaag. En haar meter/tante Sara is ook een leeftijd geworden! Beiden zijn ze fotogeniek, niet in het minste omdat ons Mona haar draadje - hetgeen haar tanden bij elkaar houdt na haar blokjes- vernieuwd is. Dat was efkes een zure rekening, amaikes. 

Het was zaterdag ook record store day, dus ik naar Lier om in de Barry zijn winkel de helft van mijn maandloon achter te laten. Ik ben nogal fan geworden van een obscuur Hollands label: "We zien wel" die kei grappige dingen op vinyl drukt en ik koop gewoon alles wat ze maken. Het is kei goe. En ik support mijn vriend tegelijk, dus what can go wrong?

Sara is ondertussen aan het settlen in haar nieuw huis in Herentals nu ze Heultje en de Stefan achter zich gelaten heeft. De witte trap die nonkel Steven gerealiseerd heeft is misschien een mooie allegorie van de toekomst die haar nu wacht. 

Tante Nadine is bloemen komen brengen voor ons Mona toen ze naar de grote Kaat show ging kijken in den Egger. Ons Kaat gaat stoppen met musical volgende week omdat het kind geen tijd meer heeft naast Chiroleiding worden, Kazou monitor en algemeen 17 jaar zijn. 

Een blije bakkes om af te sluiten.