Plaat van de maand

Wolfgang Gartner - Spacejunk
Yeah yeah yeah yeah yeah BRRRM BRRRM BRRRM :)

Persoonlijke overwinning!

Vandaag alle bloso tochten rond Aarschot afgehaspeld. We hebben een nieuwe target nodig :)

De oude melkerij

De Melkerij St Isidoor stopte in de jaren '70 haar productie. In haar tijd was het een erg sterk merk en een van de stopplaatsen van de tram die Aarschot met de omringende dorpjes verbond. Zo lang ik me kan herinneren had Tractor Elsen de gebouwen in gebruik, tot zij in de mid nillies uitweken naar de industriezone in het Nieuwland van Aarschot. Deze week is de afbraak begonnen. De foto is wat ongelukkig, omdat ik hem in 7 haasten heb genomen, dus je kan het beeldje van St Isidoor niet zien staan. Ik vraag me af of ze het uit de nis zullen halen voor de gevel naar beneden komt.

Zo zag ze er vroeger uit:

Omnivit

Ons Kaat begint het nu toch wat moeilijk te krijgen. Slapen lukt niet goed meer. Met een beetje omnivit komen we er wel :)

Wat een fantastisch ding!

Ik was helemaal vergeten dat mijn broer en ik er zo eentje hadden!

Mona 2k700!

Jippies! :)

Fietskar

Ik heb ze nog niet getest, maar ons Kaat vindt ze in ieder geval fantastisch. Cadeau'tje van 350€.
Danku C.M :)

Werken

Mijn straat heeft een auw'tje.

De laatste fase aan de brug is ingegaan. Drie maand rust en dan betere doorstroming. Het wordt er enkel beter op aan de Herseltsesteenweg :)

Othello

Net Othello gezien in cc Zwaneberg. De Spelerij, een relatief nieuw theatergezelschap onder leiding van Paula Bangels bracht hun eigen interpretatie van een van de Bards grootste werken. Othello is een klassiek Grieks drama: liefde, jalousie, bedrog, dood. De Spelerij brengt een oud thema en turnt het om naar een contemporaine setting: business, office gossip, overspel, moord. Erik Goossens, die we nog kennen van Vandenbossche electronics, zit in een glansrol als Iago (Jago), de slechterik die Othello (rol van Matthias Sercu) de dieperik in duwt. Shakespeare is onverdund niet naar iedereens smaak, maar De Spelerij mengt net genoeg neon licht en office tactics in hun spel dat het geheel erg herkenbaar wordt. Zoals Nathalie, een van mijn cultuurdates placht te zeggen: "Ik was precies aan het overwerken." 450 jaar later, en de grote thema's zijn nog niet veranderd. Dit stuk is een mooie illustratie voor het origineel, maar kan het niet vervangen. Vele nuances uit de orinele tekst gaan verloren in de zeer restrictieve bewerking: de dialoog is beperkt maar functioneel. Veel van het drama dat terug te vinden is in de originele tekst gaat verloren, maar dat is niet erg: De Spelerij roert en maakt Shakespeare toegankelijk voor een veel breder publiek (getuige de rijen die voor de middenschool waren gereserveerd) en dat is op zich al een verdienste.

Lest we forget

De 3M overhead projector.

Especially voor de Hammers. :)

Metekindje/Petekindjes dag

Meter Nadine is met ons Kaat op uitstap geweest samen met Dana, Toni en hun respectievelijke mete/petekindjes: Lena en grote Kaat.

Het is me daar een feest geweest zeg.

Setje

Recensiewerk - Rik Remix

Rik Remix – David Vandermeulen

Rik Ringers, journalist, misdaadbestrijder, liefhebber van blonde vrouwen en juweel aan de kroon van uitgeverij Le Lombard komt thuis van een lange dag gevuld met bovennatuurlijke misdaad. Hij springt in de douche, bakt een eitje,  wordt achtereenvolgens geslagen, geschopt, verdronken, beschoten, geradbraakt, vergiftigd, geëlektrocuteerd, gedrogeerd, gekust, verbonden en voor dood verklaard.  Remixer David Vandermeulen  gebruikt prenten uit de volledige reeks om een nieuw verhaal te creëren. Vijf hoofdstukken met klinkende namen heeft Vandermeulen nodig om zijn OuBaPo bewerking van Tibets geesteskind rond te krijgen. OuBaPo, kort voor Ouvroir de Bande Dessinée Potentielle, is een nogal obscure beweging binnen het stripwereldje dat namen als Trondheim tot haar ledenbestand mag rekenen. De OuBaPo beweging gebruikt formele beperkingen om een stripboek tot stand te laten komen. Vandermeulen, de DJ van dienst,  verwijst hier als volgt naar: “De teksten en de beelden in dit verhaal zijn van A.P. Duchâteau en Tibet. Afgezien van enkele gewijzigde uitsneden is er niets aan gewijzigd. Het is een formele beperking die past in de OuBaPo traditie.(p3)” De formele beperkingen die Vandermeulen zichzelf oplegt, zijn die van de Tournering of de grafische re-interpretatie: een auteur eigent  zich de tekenstijl of de personages van een andere auteur toe en creëert zo een nieuw verhaal.  Er zijn vijf hoofdstukken: Rake klappen, waarin Rik het lijdende voorwerp is; Harde maatregelen, waarin Rik de voorwerpen doet lijden; Bittere wraak, waar de vuisten plaats maken voor vuurwapens; Onverwachte ommekeer, waar alle hoop verloren lijkt en R.I.P Rik, waarin onze onversaagde held keer op keer het onderspit lijkt te delven. Alle onderdelen maken deel uit van de stream of consciousness die Vandermeulen de lezer voorschotelt. De opeenvolging van acties, de snelheid die Vandermeulen creëert met wat op de keper beschouwd knip-en plakwerk is, is indrukwekkend. Het strekt Tibet tot eer dat Vandermeulen nergens zijn zelf opgelegde formele beperkingen moest versoepelen: voor elke situatie lijkt er een goede Rik Ringers plaat te vinden zijn. Opmerkelijk is dat elk hoofdstuk een apart verhaal vormt en dat het geheel ook in de omgekeerde richting kan gelezen worden zonder snelheid te verliezen. Vandermeulen draagt het boek op aan Tibet die Rik Remix blijkbaar een fantastisch idee vond. Ik treed hem daarin bij: Rik Remix is een kunststukje, een eerbetoon aan vergane stripglorie, maar of het publiek dat Rik Ringers gelezen heeft in hun tienerjaren erdoor gecharmeerd zullen worden blijft de vraag.  De pop art op de cover gaat alvast niet helpen.

Kwaliteit: goed – Moeilijkheidsgraad: I

The Avengers.

Gisterenavond met Toni en de Vince des Duisternis hemzelf The Avengers gaan kijken. Hier volgt mijn recensie:

Inderdaad.

Mona

We hebben twee meisjes dames en heren! Twee meisjes. Op 20/4 werd onze tweede dochter Mona geboren. Het begon op donderdag, Kristin voelde vanalles bewegen, maar dacht dat ze nog tijd genoeg had en ging eten met Dana en de andere meisjes van de kostummekesschool. Toen ik om drie uur s' nachts wakker schoot hoorde ik iemand naast mij puffen. De weeën waren gestart en om 7 uur, nadat ze een uur in de douche had gestaan bleken de weeën zo snel na elkaar te komen dat Agnes niet snel genoeg kon komen om ons Kaat op te halen. In de auto werd het snel duidelijk dat het menes was, ik heb een stukje over de pechstrook gereden. :)

Om halfacht waren we in het Heilig Hart aangekomen, om kwart voor 8 lag ze op de tafel en om 13 na 8 is Mona geboren. 2k60 droog aan de haak en 46 cm. Ze heeft twee weken op Neo natologie moeten blijven om wat te verdikken en op vrijdag 4/5 mocht ze naar huis. Toevallig de datum waarop Kristin uitgerekend was. Het zijn nogal emotionele weken geweest, maar mijn drie vrouwen zijn thuis nu en de rust is weder gekeerd. Mona slaapt goed en eet vlot en lijkt met de dag dikker en dikker te worden en ons Kaat is blij met haar zusje en begint stilletjesaan wat beschermend gedrag te vertonen, afgewisseld met gezonde brokken jaloezie. Ik heb wat foto's bij elkaar gezocht die een goede indruk geven van wat er zoal is gebeurd. En dat is nogal wat geweest.

Eerst moest ze even onder de grill.

Dan moest ze een paar dagen in de oven.

De heel fiere mama, luttele uren na haar bevalling.

Efkes onder de zonnebank. 

Dan naar een gewoon bedje

En dan naar huis.

De goden lachen, de goden fronsen. Maar alles komt goed.

Mag ik efkes stoefen?

Twee keer gepubliceerd! Een korte recensie en één feature van 850 woorden! Fier dat ik ben!

http://deleeswelp.be/?navigatieid=30&tijdschriftid=250

Lachen met de papa

Twee weken terug lag ons Kaat in het ziekenhuis. Ze had een bacteriële infectie opgelopen. Ik heb er een foto van, maar ik durf hem niet te bloggen. Bovenstaand een paar foties van onze trooper op dag drie. Het is een taaie. Echt een taaie.

Anyhoo, die crisis is nu achter de rug. Kristin stond er op om bij haar te blijven slapen, ondanks haar vergevorderde zwangerschap. Als ze niet zo'n buik zou hebben, je zou niet weten dat ze zwanger was. Het was stressvol voor alle betrokken partijen, grootouders incluis, maar je ziet er nu niets meer van.

Kaat begint echt te praten nu, het zijn nog geen volzinnen, maar ze slaagt er goed in om de wereld rondom haar te beschrijven.

Op dag drie in het ziekenhuis zit ze op mijn schoot naar mijn buik te kijken. Op een gegeven moment trekt ze een deugenietenkop en zegt ze: "Papa baby buit!"  Waarop ik zeg: "ik heb helemaal geen baby in mijn buik!" en zij dan weer: "Mama, mama! Papa oot baby buit." Kristin kon nauwelijk haar lach inhouden, maar deed ons huwelijk toch gestand met: "maar nee schatje, papa heeft geen baby in zijn buik!"

Waarop ons Kaat dan weer zei: "Papa! Ditte buit, oot baby!, hahahahahaa"


Lachen met de papa dus :)

In de kleuterklas

Vorige week was nogal een bewogen editie. Het begon met een intro het kleuterklasje.

Opera

Afgelopen zaterdag De Staatsopera van Tatarstan aan het werk gezien met Verdi's meesterstuk Nabucco. Een revelatie voor velen in de zaal. Ik heb met open mond gekeken.

Een stukje was meteen herkenbaar: Vapensiero sull’ali dorate ofte Het slavenkoor

Plaat van de maand

Jack White dames en heren :)