Van An Donders
Analytics
zaterdag 9 juni 2012
vrijdag 8 juni 2012
Fietskar
Mijn oudste dochter en mezelf hebben al erg genoten van de CM fietskar, maar het was pas echt feest toen de Lars op bezoek kwam!
donderdag 7 juni 2012
Schatten in de grondwerken
Tijdens onderstaande wandeling...
vond ik dit in een klomp aarde:
Waarop ik een mailtje stuurde naar de brouwerij:
Aan: Info Brouwerij Westmalle
Onderwerp: oude fles
Hoi, ik heb bij graafwerken een oud flesje Westmalle gevonden. De letters zijn
embossed en de kroon rond de hals is er nog niet. Onderaan de fles staan de
letters i b en c. De hals van de fles lijkt gezandstraald en draagt de letters
A en W.
Zou dat uit de jaren 70 kunnen zijn? Of is het nog later?
Ik vind nergens fotomateriaal van oude Westmalle flesjes.
Ik ben erg nieuwsgierig!
Groetjes,
Sam
Dag
Sam,
Bedankt
voor je bericht. Ik heb mijn licht opgestoken bij een pater Renaat, die vroeger
nog directeur geweest is van de brouwerij. Toen hij in 1950 intrad in de abdij,
was men enkele jaren gestart met een fles waar de ring in de hals zat. De fles
die jij gevonden hebt, was de voorgaande fles. Ze werd geproduceerd tussen 1938
en 1948. We hebben niet genoeg bronnenmateriaal om de fles met meer precisie te
kunnen dateren. De fles was waarschijnlijk nog in omloop tot ergens eind de
jaren 1950. Flessen bleven meestal in rotatie tot ze braken of verloren gingen.
De
pater wist me ook nog te vertellen dat deze fles in de abdij zelf gezandstraald
werd, wat van elke fles een unicum maakte. Kortom, je hebt echt wel iets heel
exclusief gevonden. Wie weet zitten er nog schatten onder de grond J
Je
kunt me een groot plezier doen door eens een paar foto’s van dit flesje op te
sturen. Leuk voor onze archieven.
Met
vriendelijke groeten,
Manu
Pauwels
Hoofd
Marketing
Ik heb foto's gestuurd en ik ben van plan de fles aan de brouwerij terug te geven. Misschien zitten er wel een paar bakken tripel in voor mij. :)
woensdag 6 juni 2012
My own, my precioussss
Er stonden er drie, ik heb ze dan maar allemaal meegenomen. Moeilijk aan te geraken momenteel. De Paters brouwen net genoeg om zich in hun levensonderhoud te kunnen voorzien. Dat maakt het product schaars en blijkbaar exclusief want Orval is een beetje een hype aan het worden. Maakt mij niet uit. De grote Orval schaarste van '12 is voorbij :)
Fruitboer
Toen we vorig jaar ons huis wilden verkopen hebben we onze tuin helemaal omgetoverd tot een bastion van gezelligheid. We hebben het terrasje achteraan in de tuin helemaal opgefrist en een fruithoekje gecreëerd. De aardbeien en tafeldruiven beleven nu hun tweede seizoen in Aarschot en er beweegt vanalles. Fantastisch om zien.
dinsdag 5 juni 2012
Hoog bezoek
Gino en Gitte zijn ons Mona komen bezichtigen afgelopen week. De zon scheen en de BBQ heeft gebrand. Nog hoog bezoek gehad in het laat zelfs!
maandag 4 juni 2012
zondag 3 juni 2012
Kapitein Winokio
Mijn god we hadden ons goed voorbereid. We gingen naar de kapitein op aan raden van Karen die met Oscar en de Viktor tot hard-core fans mogen gerekend worden.
We waren niet voorbereid op ons Kaat haar panische reactie toen de Kapitein en de matrozen op het podium stormden. Het kind zat te rillen van de schrik en riep: "Itte is bang! Itte is bang!" Needless to say we zijn moeten vluchten. De mensen keken raar. :-/
Er waren verzachtende omstandigheden. Later die dag zaten we bij de dokter van wacht, onze duts had 40 graden koorts en zat blijkbaar op een bronchitis te broeien.
Ze blijft een schrikschijter natuurlijk. :)
Welkom thuis feestje
Mona weegt 3kg340 nu! We zijn helemaal gerustgesteld. Ze eet vlotjes, ze slaapt mooi. We hebben een tijdje geleden een welkom thuis feestje gedaan. Het was een feest!
woensdag 23 mei 2012
dinsdag 22 mei 2012
maandag 21 mei 2012
MTB team: De Noenkels
Weekend review
Er zat veel vlees aan het weekend! Ik had congéke op vrijdag! Donderdag hebben we vooral gehangen, vrijdag ben ik gaan fietsen (voorspelbaar, ik weet het), zaterdag was het welkom thuis feestje voor ons Mona en zondag weer gaan fietsen en Tim+Karen op bezoek gehad. We hebben ons niet verveeld. Foto's staan nog op de kodak, ambetant.
zaterdag 19 mei 2012
Recensiewerk - Mossad
Mossad (special
operations) – De mol van het Elysée
Sven Allen,
professor aan het Instituut voor Politieke Wetenschappen, zit in een zeldzaam rustig hoekje van de Parijse
Boulevard Saint-Germain koffie te drinken met zijn vriendin Jessie. Op een
boogscheut van hun geflirt laat de ene na de andere geheim agent van Mossad het leven. Hetzelfde gebeurt in
Malta, maar daar lijkt Yoni, Allens zoon, in het midden van de
wervelstorm te zitten. Yoni is
namelijk in zijn vaders voetstappen getreden en maakt deel uit van Mossad. Het
enige verschil: vader zit niet langer in actieve dienst en is helemaal niet op
de hoogte van zijn zoons avonturen. Maar dat zal niet lang meer duren. Na de
aanslag volgt een wervelwind van geweld, intrige, politiek, het gekende recept.
Allen zal terug de actieve dienst in
moeten. En snel.
Mossad, kort voor HaMossad Le Modi’in ule Rakidim Meyuchadim kan letterlijk vertaald worden als ‘Instituut voor inlichtingen en bijzondere operaties’. Het instituut, zoals het vaak genoemd wordt, is de Israëlische versie van het Amerikaanse Central Intelligence Agency, de geheime dienst dus. De Mossad beschouwt zichzelf als de beste geheime dienst ter wereld. Op hun website zijn ze vrij open over hun activiteiten: beschermen van de grenzen, Joodse gemeenschappen waar dan ook ter wereld beschermen, informatie verzamelen, contraterrorisme,… het leest als een boodschappenlijstje. Maar als je de auteurs Bartoll en Rovero moet geloven is Mossad heel wat meer. En Bartoll zou het moeten weten: hij was immers jarenlang correspondent voor de grootste persagentschappen ter wereld en claimt redelijk wat actie van dichtbij gezien te hebben. Hij had misschien iets beter moeten kijken. Een spionagethriller pennen over de Mossad is een leuk idee, maar spijtig genoeg slagen de auteurs er niet in om iets echt boeiends te creëren. Bartolls vertelstijl is stijf, wat alle intriges (en er zijn er een hele hoop) doen overkomen als een opsomming. De myriade aan personages die Bartoll nodig heeft om zijn verhaal vorm te geven maakt dat je na pagina 20 moet beginnen terugbladeren om te kunnen blijven volgen. Daar heeft het genre wel vaker last van. Tekenaar Pierpaolo Rovero, alumni van de Disney Academy in Milaan, heeft een leuke tekenstijl, maar moet duidelijk tot het uiterste gaan om het broodnodige realisme te leveren dat een genre zoals de spionagethriller nodig heeft. Het geheel is flets, wat door de erg donkere inkleuring van Véronique Robin niet wordt goedgemaakt, en komt niet verder dan het zoveelste verhaal over terrorisme, verstopte bommen en daddy issues. Erg leuk onderwerp maar toch eentje om snel te vergeten.
Mossad, kort voor HaMossad Le Modi’in ule Rakidim Meyuchadim kan letterlijk vertaald worden als ‘Instituut voor inlichtingen en bijzondere operaties’. Het instituut, zoals het vaak genoemd wordt, is de Israëlische versie van het Amerikaanse Central Intelligence Agency, de geheime dienst dus. De Mossad beschouwt zichzelf als de beste geheime dienst ter wereld. Op hun website zijn ze vrij open over hun activiteiten: beschermen van de grenzen, Joodse gemeenschappen waar dan ook ter wereld beschermen, informatie verzamelen, contraterrorisme,… het leest als een boodschappenlijstje. Maar als je de auteurs Bartoll en Rovero moet geloven is Mossad heel wat meer. En Bartoll zou het moeten weten: hij was immers jarenlang correspondent voor de grootste persagentschappen ter wereld en claimt redelijk wat actie van dichtbij gezien te hebben. Hij had misschien iets beter moeten kijken. Een spionagethriller pennen over de Mossad is een leuk idee, maar spijtig genoeg slagen de auteurs er niet in om iets echt boeiends te creëren. Bartolls vertelstijl is stijf, wat alle intriges (en er zijn er een hele hoop) doen overkomen als een opsomming. De myriade aan personages die Bartoll nodig heeft om zijn verhaal vorm te geven maakt dat je na pagina 20 moet beginnen terugbladeren om te kunnen blijven volgen. Daar heeft het genre wel vaker last van. Tekenaar Pierpaolo Rovero, alumni van de Disney Academy in Milaan, heeft een leuke tekenstijl, maar moet duidelijk tot het uiterste gaan om het broodnodige realisme te leveren dat een genre zoals de spionagethriller nodig heeft. Het geheel is flets, wat door de erg donkere inkleuring van Véronique Robin niet wordt goedgemaakt, en komt niet verder dan het zoveelste verhaal over terrorisme, verstopte bommen en daddy issues. Erg leuk onderwerp maar toch eentje om snel te vergeten.
Kwaliteit: ** matig
Moeilijk: II
vrijdag 18 mei 2012
donderdag 17 mei 2012
Op visite
Ons Kaat heeft een nieuw zeteltje! Je kan het uitklappen naar een klein bedje. Te cute voor woorden. Alle meisjes op bezoek vonden het de max.
Abonneren op:
Posts (Atom)






